tomePhilip Vandevelde, beter bekend als Tome, nam in 1981 samen met Janry de fakkel over van het duo Nic & Cauvin, om de avonturen van Robbedoes voort te zetten. Toch zag het er naar uit dat het anders zou lopen...Toen Tome 5 jaar was, was hij door een operatie (tijdelijk gelukkig) blind. In die tijd werd hem een aantal strips voorgelezen, waaronder Kuifje en de Scepter van Ottokar.

Zijn interesse in strips was gewekt en hij besluit dan ook strips te gaan tekenen, als hobby. Hij volgt een opleiding in tekenfilms, grafische communicatie en journalistiek, maar geeft deze toch na enige tijd op, om zich geheel te wijden aan de strips, vanwege de emotionele waarde.

Hij werkt met Dupa, Turk en de Groot en leert daar heel veel. En uiteraard komt hij ook bij Dupuis en specifieker, het blad Robbedoes, terecht. Hier werkt hij samen met Janry, die tekenaar is, en maken ze spelletjes pagina's voor het blad.

Dan komt het jaar 1981, het jaar waarin zij de verantwoordelijkheid krijgen over het boegbeeld van Dupuis: Robbedoes. Franquin had een belangrijk deel van de historie van Robbedoes en Kwabbernoot opgebouwd. Na hem had ook Fournier er een deel aan bijgedragen, maar was de toekomst in onrustig vaarwater gekomen, omdat Fournier aangaf te willen stoppen en de opvolgers Nic en Cauvin, niet de personen waren om de reeks voort te zetten.

Dus kregen Tome en Janry de taak. En met het eerste album wat ze samen maakten, Virus (nummer 33), was het meteen raak! Robbedoes zag er weer uit zoals we toch wel gewend waren van de laatste jaren van Franquin. Ook beleefden ze meteen een spannend avontuur en zagen we oude bekenden als De Graaf van Rommelgem en John Helena (Zie Robbedoes en het Schuilhol van het Zeemonster, nummer 9, en Robbedoes en de Bobbelmannen, nummer 17).

In de daarop volgende albums introduceerde Tome nieuwe personnages, zoals het Italiaans/Amerikaanse Mafia baas Don Vito Cortizone, maar ook brachten ze een oude bekende als Wiebeling weer terug. En hoewel Zwendel niet verscheen, was daar wel de herinnering aan hem, in De Terugkeer van Z.

Eén album betekend eigenlijk het begin van het einde: nummer 38, De Jeugd van Robbedoes, waar ze teruggaan naar de jonge jaren van onze held. Dit beviel zo goed, dat ze besloten om hier in verder door te gaan. Zo onstond een nieuwe reeks...

De Kleine Robbe...Let wel, deze reeks is niet een soort voorloper van de grote Robbedoes. Nee, daar waar Robbedoes het avontuur aangaat, haalt de Kleine Robbe ontdeugende streken uit en is zeer geïnteresseerd is het andere geslacht.

Als scenario schrijver blijft hij niet alleen werkzaam voor Robbedoes en de Kleine Robbe, maar voor Warnant, en daarna Gazzotti, schrijft hij Soda, de geestelijke-detective in New York. Met Darasse duikt hij in het geschifte wereldje van de striptekenaars met het schrijven van de gags voor De Mazdabende, die de tekenaar was begonnen met Bernard Hislaire.

Dan neemt hij een uitstapje naar een meer realistisch verhaal, De Weg naar Selma, en kondigt aan dat hij later meer in deze richting zal doen.

Ook Robbedoes krijgt te maken met deze verandering in richting. In het jaar 1998 verschijnt een bijzonder album, wat tevens het laatste Robbedoes album van Tome en Janry is: Als in een Droom, nummer 46. Dit album leest als een mysterieuze, spannende thriller en is zeer realistisch getekend. Dit valt echter niet bij iedereen goed. Wat de excate reden is, is niet bekend, maar de heren besluiten zich verder te gaan richten op de Kleine Robbe en dragen Robbedoes over aan een nieuw duo: Morvan en Munuera.

Bronnen:
Dupuis.com